cokbiliriz.biz » 2007 » June

Şarkı hatırlamak.

Dün akÅŸam yemek sonrası geviÅŸ getirirken FBTV de avrupa gol krallarını tanıtan bir video vardı. O videoda da ya alman ligi ya fransız liginde gol kralı elemanı tanıtan videoda nasıl güzel bir rock ÅŸarkısı çalıyordu. Eskiden aÅŸinayım kodumun ÅŸarkısına ama ismini hatırlamıyorum. Bir de söyleyen it nasıl aksanlı söylüyor “iki lyric ezberleyem de google da arayam” diye düşündüm o da yemedi.

Lan bari melodisini hatirlayayim yarın Devrim’e sorarım dedim (kendisi daha onceden dürülülü diye melodisini mırıldandığım bir çok ÅŸarkıyı internet dehlizleriden bulup çıkarmıştır) birkaç kere mirildandim kendi kendime melodisini. Sabah kalkdığımda melodi filan yoktu akılda. Gitti gül gibi ÅŸarkı. Eskaza belki verirler yine FBTV de duyanlar bilenler insanlık namına bir yorum yazsın bi mail atsın.

Hayır telefon açacağım adamlara meczup diye savcılığa verecekler beni ondan korkuyorum.

İnternet gazetelerindeki dallamaca yorumlar.

Artık bakmamaya çalışıyorum. Arada sırada gözüm kayıyor. Daha sinir etmeyen bir yoruma rastlamadım. Herkes teknik direktör, dış ve iç politika uzmanı, müzik ve sinema eleştirmeni. En ufak bir fikirlerinin olmadığı konuda bile ahkam kesmeye bayılıyor herkes. Bırakın doğru düzgün dilbilgisini, internet üzerinde büyük harfle yazı yazmanın bağırmak anlamına geldiğinden bile habersizler. Tabi yorumların saçmalığını söylemiyorum bile.

İçimdeki Erkut Abi uyanıyor bu tür yorumları okuyunca. Alın bunu eşek adasına bırakın diyesim geliyor. Eşeklerin ne yapacağını da sizin yorumlarınıza bırakıyorum.

Apokaliptik kabulleniÅŸ ve I am Legend

Dünyanın sonunun gelmesi ve herkesin ölmesi halinda ilginç bir ÅŸekilde ölümü daha rahat kabulleneceÄŸimi düşünürüm hep. “Nasıl olsa herkes ölüyor dikbaÅŸlılık yapmamalı.” diye düşünüp teslimiyetçi bir yaklaşım içine gireceÄŸimi kabul etmiÅŸimdir. Es kaza da herkes ölüp geride kalan birkaç kiÅŸiden birisi olarak yaÅŸamımı sürdürürsem bunun da zevkli olacağını düşünüyor idim yakınlarımdan birisinin ölümünü tatmadan önce.

Bütün bu sapıkça düşüncelerimin sebebi peder beyden ya da aÄŸabeylerimden bana miras kalmış bir kitaptır. Åžu anda ne ismini ne cinsini hatirlayamamakla birlikte Amerikayı ele geçiren bir hastalıkla birlikte insanlığın büyük bir kısmını yokoluÅŸu ve saÄŸ kalan bir elemanın başından geçenleri anlatırdı bu kitap. Adamın yerine kendimi koyar, konserve çalar , istediÄŸim bir galeriden aldığım spor araba ile bomboÅŸ yollarda gaza basacağımı hayal ederdim. (Evet pek normal deÄŸilim). Bu ergenlik/gençlik hayallerimi gayet güzel tasvir etmis bir film yakında gösterime girecek. Filmin Adı “I Am Legend” ve yine tarif ettiÄŸim felaket sonrası dünyada geçiyor. Aynı isimli kitabın uyarlamasıymış. Fragmanı seyrettikten sonra kitabı da okunacaklar listesine aldım.

İyi ölüm toptan ölümdür. İnsanın arkasında aÄŸlayacak, mezarınndaki otları yolacak kimse kalmamalı. Ölürken bir sızı kalmamalı içinde “ya o bensiz ne yapacak” diye. Senin arkandan “iyi adamdı ama ÅŸurası kötüydü” de  diyemesinler. Kimin haddine baÅŸkasının hayatının yazar kasa raporunu çıkarmak.
Fragman aşağıda zaten. Buyrun.


YouTube Direkt

Türkiye’de tuzlu sirkeli cips eksikliÄŸi.

crisps_sv.jpgÖzünde obur bir insanım. Hem de çok. Canım bir ÅŸey istediÄŸinde önüme çıkacak engelleri kolayca bertaraf ederim. Vakti zamanında Avcılar’dan dolmuÅŸ, tren, tabanvay ile Ataköy Galleria’ya donut almaya gitmiÅŸ, cumartesi sabahı “egg benedict istiyorum” diye ortalığa saldırmışlığım vardır. Velakin es kaza yurt dışında yediÄŸim bir naneyi eÄŸer Türkiye’de bulamıyor iseniz o zaman benim durumumda takıntı haline gelen yiyecek objeleri mevcut. Bunlardan en sonuncusu gavurların deyiÅŸi ile “salt and vinegar” , “tuzlu sirkeli cips olarak çevirebileceÄŸimiz bildiÄŸiniz patates cipsleri böyle ekÅŸi ve tuzlu. Nerelere bakmadım ki. Yok oÄŸlu yok. Oh$.