Bülent Ersoy yine ölümcül bir yaralanma geçirmiş, zavallım. Broş batmış elcağızına.
BaÄŸlamışlar bir sedyeye, bağırta bağırta götürüyorlar. Sesi de duyan beli kırıldı sanır, öyle bir anırtı. Arada kameralara bakıp gözlerini “acıyla” devirmeyi de ihmal etmemiÅŸ.
Sene 2000 miydi neydi, bacağını kırdıydı da yine böyle bir bağırtı seyrettiydik her kanalda evire çevire.
Bu arada şu fotoğrafta da benim diyen hatundan daha kadınsı çıkmış, tebrik ettim.
Siktir arıza taksici gelmiyor dedik. Arızanın allahı çıktı karşımıza pazar gunu boÅŸluÄŸuma geldi plakasını da alamadım. Profilonun önünden bindiÄŸimiz taksi leÅŸ gibi havasız herifin aÄŸzı kokuyor burnuma çarptı camı açayım dedim “Açma abi hava soÄŸuk üşüyoruz” diye kapattı kendi sofor mahallindeki dugmeden. Fonda bir ilahi. Kızdım sen de su radyoyu kıs o zaman dedim. “Dinliyorum ben yahu” diyip daha da açtı. AÄŸzının orta yerine çakmamak için indim arabadan. Plakası meçhul.