Ä°zmir hayvan hapishanesinin en eski mahkumlarından fil Pak Bahadur, 60 yaşında anestezi altında kalbi durarak göçtü gitti. Son zamanlarında ayakta bile zor duran, ayak ve bacak eklemlerinden bedenine yayılmış yangılı eklem iltihabı yüzünden 54 yıldır etrafını saran beton duvarlara çarpa çarpa yürümeye çalışan zavallı Pak Bahadur, aslında basbayağı “kurtuldu”. EÄŸer ölmeseydi, belki bir gün nihayet bitecek olan yeni parka taşınacak, çilesini doldurmaya orada devam edecekti.
Pak Bahadur’a bundan bir süre önce “getirtilen” can yoldaşı Begümcan’ın da aynı ameliyatı olması gerektiÄŸi gelen Alman uzmanlarca söylenmiÅŸ. Hayvancık ameliyat da olsa o dört duvarın arasında Pak Bahadur ile aynı sonu paylaÅŸacağı günü beklemeye devam edecek.
http://www.pakbahadur.com adresinde yıllardır Pak Bahadur’u özgürlüğüne kavuÅŸturmak için imza toplayan gazeteci Bülent Turan, artık Begümcan’ı kurtarmak için mücadelenin başını çekecek.
Ne Begümcan ne de diÄŸer tutsak hayvanlar hayvanat bahçesi adı verilen bu utanç kamplarında sürünmeyi hakediyorlar. Küçücükken analarından kopartılıyor, veya sun’i döllenme ile tutsak ana babalardan üretiliyorlar. Hayatları beton zeminde, çelik parmaklıklar ardında, doÄŸal coÄŸrafyalarından çok uzaklarda, yemek artıkları ile beslenerek geçiyor.
Lütfen artık umursayın.
İmza verin, yazı yazın, kulaktan kulağa yayın - hayvanat bahçeleri kapatılsın, ne Begümcan toprağa basamadığı için hastalansın ne de su aygırları hanzoların izmaritlerini yutup ölsün.
En önemlisi de, ÇOCUKLARINIZI HAYVANLARI TANISIN DİYE BU İĞRENÇ YERLERE ARTIK GÖTÜRMEYİN.